Akt I serii „Miasto Bez Snu”. O 02:14 centrala ratunkowa przyjmuje zgłoszenie, które brzmi jak panika nagrana w pustym pomieszczeniu. Patrol zostaje wysłany pod wiadukt, ale prawdziwe zdarzenie dzieje się pięć ulic dalej: znika świadek w sprawie miejskiej korupcji. W logach dyspozytorni zostaje drobny szum, ten sam, który wróci w kolejnych aktach.

Miasto Bez Snu: Nocna Centrala

Akt II serii „Miasto Bez Snu”. Reporter pokazuje paragon z apteki jako alibi, ale papier pachnie świeżym tuszem, a kasa tej nocy drukowała z opóźnieniem. Ten sam reporter wcześniej dostał przeciek o fałszywym zgłoszeniu, a drugi wydruk z zaplecza ma godzinę, która nie pasuje do żadnej spokojnej wersji wydarzeń.

Miasto Bez Snu: Paragon o 03:17

Akt III serii „Miasto Bez Snu”. Kamera na Ślepej Ulicy pokazuje sylwetkę, która nie powinna mieć tam dostępu, ale nagranie zapętla się w miejscu, w którym zwykle kończą się przypadki. W tle wraca szum z dyspozytorni, a trasa patrolu z pierwszej nocy nagle pasuje do mapy martwych punktów monitoringu.

Miasto Bez Snu: Kamera na Ślepej Ulicy

Finał serii „Miasto Bez Snu”. Cztery noce układają się w jedną godzinę, której w miejskich systemach nie powinno być. Fałszywe zgłoszenie, paragon, zapętlona kamera i przesunięty patrol wskazują na kogoś, kto nie reagował na chaos — tylko go prowadził.

Miasto Bez Snu: Godzina, której nie było

Cztery nocne incydenty układają się w jeden mechanizm sterowania miastem. Fałszywe zgłoszenie, podmieniony paragon, zapętlona kamera i znikająca godzina prowadzą do osoby, która nie reagowała na chaos — tylko go prowadziła.