Zegarmistrz Z Mgły

Mroczny Zamek Ravenholm górował nad posępną, mglistą doliną niczym starożytny strażnik, zapomniany przez czas i boga. Ród von Reisenbergów od dobrych kilkuset lat uchodził w arystokratycznych kręgach za ofiary mrocznej, krwawej klątwy, która zabierała w niewyjaśnionych okolicznościach każdego, kto za bardzo wgłębiał się w ich rodzinne archiwa. Profesor Adam Lenc, wybitny historyk sztuki, został sprowadzony do rezydencji w celu wyceny potężnego księgozbioru przed jego ostateczną, upokarzającą wyprzedażą komorniczą na rzecz państwa. Hrabina Eleonora, zimna jak głazy, z których zbudowano zamek matriarchini, za wszelką cenę chciała zablokować wyprzedaż dorobku pokoleń, wierząc głęboko, że oznaczałoby to dosłowny koniec ich chwalebnego rodu. Lokaj Ksawery, zgarbiony i małomówny sługa, którego twarz przecinały głębokie blizny z czasów wojennych, był posłusznym psem wykonującym bez pytania najpodlejsze zachcianki dziedziców. Kustosz Malicki, oficjalnie opiekujący się zapomnianą kolekcją rzeźb i ksiąg, po cichu upłynniał na czarnym rynku antyków bezcenne artefakty, spłacając gigantyczne, brudne długi karciane w podziemnych szulerniach stolicy. Dziedzic Konrad, uzależniony od absyntu młody arystokrata i nieudany poeta, widział w profesorze zagrożenie dla swojego przyszłego, wymarzonego i niesamowicie leniwego życia bez żadnych zobowiązań finansowych. Zamek był prawdziwym labiryntem tajnych przejść, zasnutych gęstymi pajęczynami bibliotek i wilgotnych lochów, w których echem odbijał się wyłącznie wiatr hulający pomiędzy wysokimi, potłuczonymi witrażami. Profesor przez kilka pierwszych nocy prowadził niezwykle intensywne, potajemne notatki, a jego odkrycia najwyraźniej mocno wstrząsnęły kimś spośród czworga mieszkańców tego ponurego miejsca. W burzliwą, wietrzną noc o północy, kiedy ogromne koła zębate wieży zegarowej zaczęły z trudem bić swoją melancholijną melodię, Adam zniknął całkowicie, nie pozostawiając po sobie w swoim pokoju absolutnie nic poza otwartym notesem o wyrwanych w pośpiechu stronach. Jedynym krwawym śladem, makabrycznym dowodem rozegranej w ciemnościach potwornej tragedii, była spora plama krwi zaschnięta rano na lodowatym, wypolerowanym do połysku ołowianym odważniku zegarowym zrzucanym siłą grawitacji z samej góry w dół głębokiego szybu.

To interaktywna sprawa z kategorii zaginięcie o poziomie trudności trudna. Przeanalizuj akta, porównaj zeznania i chronologię wydarzeń, a następnie wskaż rozwiązanie wynikające z faktów. Opis nie ujawnia winnego ani kluczowego tropu.