Szum z Martwej Częstotliwości
W podziemnym studiu dawnej rozgłośni krótkofalarskiej zostaje zamordowany technik dźwięku, który miał ujawnić, że współczesna audycja retro służy do przekazywania zaszyfrowanych instrukcji. Z magnetofonu znika taśma z nocnym nagraniem, a sygnał pojawia się na częstotliwości nieużywanej od lat. Sprawcę wskazuje dopiero połączenie automatycznego harmonogramu nadawania, śladów tlenku żelaza, notatki technika i zbyt wczesnej wiedzy o zielonej kasecie opisanej numerem 17.
Opis sprawy i zasady śledztwa
Podziemne studio rozgłośni Echo-9 było kiedyś częścią miejskiej sieci alarmowej, później klubem krótkofalowców, a na końcu atrakcją dla miłośników analogowego dźwięku. Nowa audycja retro miała być niewinnym projektem: stare głosy, trzaski taśm, zapomniane sygnały wywoławcze i nocne rozmowy o historii radia. Technik dźwięku Błażej Morawski odkrył jednak, że wśród trzasków pojawiają się powtarzalne sekwencje, które nie były przypadkowym szumem. Ktoś używał programu jako przykrywki dla zaszyfrowanych instrukcji przekazywanych na martwej częstotliwości. Rena Borska, była reporterka, miała własne źródło i nie chciała tłumaczyć nocnych rozmów na dachu. Celestyna Orlik, producentka podcastów, kradła archiwalne jingle, żeby wykorzystać je w prywatnym projekcie. Waldemar Prus, pasjonat dawnych central, od lat tropił podsłuchy i wyglądał jak człowiek zdolny do obsesyjnego sabotażu. Mikołaj Dębski, prowadzący audycję, znał jednak rytm rozgłośni najlepiej: harmonogram emisji, klucze do taśm, martwe pasma i klientów, którzy płacili za wiadomości ukryte w nostalgii. Błażej zamierzał rano oddać zieloną kasetę numer 17 policji. O 01:36 znaleziono go martwego między metalowymi regałami archiwum, a kaseta zniknęła. Dla kogoś z zewnątrz wyglądało to jak kolejny wypadek w starej technicznej piwnicy. Dla uważnego detektywa był to jednak precyzyjny plan zbudowany na fałszywym alibi, automatycznej emisji i jednym zdaniu wypowiedzianym za wcześnie.
To interaktywna sprawa z kategorii szpiegostwo o poziomie trudności ekspercka. Przeanalizuj akta, porównaj zeznania i chronologię wydarzeń, a następnie wskaż rozwiązanie wynikające z faktów. Opis nie ujawnia winnego ani kluczowego tropu.