Opis sprawy i zasady śledztwa

Rzeszów, maj 2026 roku. Pod tętniącym życiem Rynkiem, gdzie mieszkańcy i turyści kawiarnianych ogródków cieszyli się ciepłym wieczorem, rozciągał się zupełnie inny, mroczny świat. Rzeszowska Podziemna Trasa Turystyczna – labirynt dawnych piwnic kupieckich i składów z XV-XVII wieku – przechodziła właśnie gruntowny, zamknięty dla cywilów etap renowacji. Profesor Janusz Trzecieski, wybitny historyk i badacz dziejów Podkarpacia, od miesięcy kierował pracami archeologicznymi pod kamienicą nr 19. Szepty w środowisku naukowym głosiły, że profesor był o krok od odkrycia legendarnego, zaginionego w czasie potopu szwedzkiego skarbca miejskiego, w którym rzeszowscy kupcy ukryli swoje najcenniejsze dobra przed grabieżą. Atmosfera pod ziemią była duszna, a wilgoć skraplająca się na starych, ceglanych murach potęgowała uczucie klaustrofobii. Pod koniec dniówki, gdy ekipa budowlana opuściła już korytarze, w podziemiach pozostał tylko profesor oraz jego młody, ambitny asystent Albert. Kiedy na powierzchni zegar na rzeszowskim Ratuszu wybijał godzinę dziewiętnastą, Albert wybiegł ze śluzy wejściowej, krzycząc o pomoc. Twierdził, że w najgłębszym, niezbadanym dotąd korytarzu zwanym 'Korytarzem Straconych' doszło do nagłego osunięcia ziemi i ulatniania się gazu, a profesor stracił przytomność i wpadł do głębokiej, zalanej wodą szczeliny. Pozostali członkowie zespołu, konserwatorka Monika i szef budowy Krzysztof, natychmiast ruszyli w dół. Jednak rzeszowskie lochy skrywały tajemnicę, której nie dało się wytłumaczyć zwykłym pechem – ktoś zaprogramował to zaginięcie z zimną krwią, nie biorąc pod uwagę, że stare mury i nowoczesna inżynieria nie dają się tak łatwo oszukać.

To interaktywna sprawa z kategorii zaginięcie o poziomie trudności łatwa. Przeanalizuj akta, porównaj zeznania i chronologię wydarzeń, a następnie wskaż rozwiązanie wynikające z faktów. Opis nie ujawnia winnego ani kluczowego tropu.

Weryfikacja dostępu…