Marta zgłasza zaginięcie aktora. Twierdzi, że wszedł do garderoby o 22:00, by odpocząć przed nocnymi zdjęciami, a gdy zapukała godzinę później, pokój był pusty. Drzwi były zamknięte na elektroniczny rygiel od wewnątrz, a jedyne okno było zabite deskami.

Śledczy badają garderobę. Na stole leży nienaruszony, prywatny telefon aktora oraz jego portfel. Na wieszaku wisi jednak jego gruby kostium filmowy, a brakuje jedynie lekkiego szlafroka, w którym celebryta przygotowywał się do makijażu.

Kamil pokazuje nagranie z monitoringu korytarza. Widać na nim, że nikt nie wchodził ani nie wychodził z garderoby między 22:00 a 23:00. Jednak analiza techniczna wykazuje, że o 22:15 pobór prądu w reżyserce drastycznie skoczył, co jest typowe dla renderowania pętli wideo maskującej obraz na żywo.

W piwnicy bezpośrednio pod garderobą znaleziono porzucony szlafrok aktora. Śledczy odkrywają, że ogromne, hollywoodzkie lustro charakteryzatorskie w garderobie to w rzeczywistości ruchomy panel scenograficzny (lustro weneckie), sterowane elektronicznie ze stanowiska efektów specjalnych.

W tablecie Kamila znaleziono zapisaną z góry pętlę wideo „pustego korytarza” wygenerowaną o godzinie 20:00, oraz usunięte wiadomości do portalu plotkarskiego z ofertą sprzedaży ekskluzywnego, ustawionego materiału o 'skandalicznym zniknięciu gwiazdy' za 100 tysięcy złotych.

Podczas kręcenia wysokobudżetowego horroru w opuszczonym szpitalu pod Warszawą, główny aktor znika bez śladu prosto ze swojej zamkniętej garderoby. Choć ekipa podejrzewa kaprys gwiazdora lub porwanie dla okupu, prawda kryje się w zużyciu energii i jednym sprytnym triku scenograficznym.