Latarnia Bez Światła
Podczas sztormowej nocy na małej stacji latarniczej ginie kustosz latarni, Wiktor Rybak. Kilka minut wcześniej miał przekazać straży granicznej dokumenty dotyczące przemytu paliwa i fałszywych meldunków pogodowych. Każdy z podejrzanych miał dostęp do budynku, a awaria światła, alarm radiowy i mokre ślady na schodach prowadzą w różne strony. Sprawcę ujawnia dopiero połączenie alibi technicznego, śladów z maszynowni, dokumentów finansowych i przedwczesnej wiedzy o miejscu ukrycia teczki.
Stacja latarnicza na Skale Wroniej była odcięta od lądu przez sztorm i mgłę. Wiktor Rybak, kustosz starej latarni, zebrał dowody na to, że ktoś wykorzystuje magazyny techniczne do nielegalnego obrotu paliwem. Ada Skalska, meteorolożka, bała się konsekwencji błędnego meldunku pogodowego. Borys Mielnik, kapitan małej łodzi, ukrywał nielegalny nocny rejs. Celina Rybak, córka Wiktora, kłóciła się z ojcem o sprzedaż latarni inwestorowi. Norbert Wójcik, mechanik stacji, miał najwięcej do stracenia, bo fałszywe rozliczenia paliwa prowadziły bezpośrednio do niego. O 23:31 Wiktora znaleziono martwego na Schodach Spiralnych, a teczka z dokumentami zniknęła. Początkowo wszystko wyglądało jak wypadek podczas sztormu albo rodzinny konflikt, ale szczegóły techniczne pokazały, że ktoś znał rytm latarni lepiej niż pozostali.